Alıştım. Şiiri - Fehmi Tazegül

Canlılar susuz ölürler çöllerde.
Bülbüller teselli bulurlar güllerde.
Ne güzeller vardır garip ellerde.
Ben susuzluğa çöllerede alıştım.

Çileler kötülükler var her yerde,
Yıllardır gönlüm bitmez isyanda.
Üstüme yıkılır dünyam bir anda.
Ben dertlerede acılarada alıştım.

Fakirle yoksullara hep sevgiyim.
İnsanlıktan dersler almış gibiyim.
Bazen mutluyum bazen ölüyüm.
Ben geceyede güdüzede alıştım.

Fehmi.
İyiliği kötülükleri tanıdım bir bir.
Geçmiyor günlerim aylarım asır.
Ne güvenim kalmıştır nede sabır.
Ben varada yoksulluğada alıştım.