Alışırsın Şiiri - Basri Erdoğan

Bir gün susmaya alışırsın,
adımı içinden eksiltirsin.
Belli mi olur,
belki başka bir bahara yetişirsin.
Gönlünün kıyısına çekilirsin,
unutursun beni.

Belki bir akşam, ansızın denk geliriz;
gözlerin gözlerime değmeden geçer.
Ben hâlâ o eski hicrânın içindeyim,
senin kalbin çoktan başka bir mevsime göçer.
Bir vakit sevdiğin ne varsa,
usulca unutursun beni.

Sonra yıllar geçer,
bir şarkının en kırık yerinde hatırlarsın.
“Ne güzel sevmişti,” dersin belki,
ama artık geri dönmeye utanırsın.
Ben seni hâlâ bir dua gibi saklarken,
sen kendini benden bile kurtarırsın.
Ve en acısı…
unutursun beni.