Karşı dağlara çöken kıpkızıl grup gibi,
Çöreklendi hasretin, içimden atamadım.
Yalnız kaldım içimde başladı boran tipi,
Fırtınalar dinmedi, henüz atlatamadım…
Odalarda aradım hayalini sesini,
Nasıl özledim bilsen sıcacık nefesini,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




t e b r i k l e r d o s t
bende şiir yazmak isterdim ama yapamıyorum
içimdeki volkanı dışa atamıyorum
o gittiğinden beri beni anlatan bi şiir bulamıyorum
senin ne zaman haberin oldu da beni anlattın be NECATİ AMCA..
artık küsüm bende bu hayata ölseydide gitseydi ne olurdu bırakıp gitmekle varmış farkı ölseydi o yolculukta yetişmek için hazırlanmayı ben beklermiydim sanıyorsun be NECATİ AMCA..
Allah korusun zannetmiyorum böyle düşünüleceğini.Allah kimsenin çatısını başına yıkmasın.Tebrikler. tam puan.
alışmak mümkün mü üstadım...etkileyici bir anlatımdı...Saygılarımla...
çok harika bir çalışma...
yüreğin zorlandığı an...
selam ve saygılarımı gönderiyorum.....
Zorrrr.......
hayal etmesi bile korkunc.Allah gecinden versin necati bey.saygilar efendim
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta