Karşı dağlara çöken kıpkızıl grup gibi,
Çöreklendi hasretin, içimden atamadım.
Yalnız kaldım içimde başladı boran tipi,
Fırtınalar dinmedi, henüz atlatamadım…
Odalarda aradım hayalini sesini,
Nasıl özledim bilsen sıcacık nefesini,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




t e b r i k l e r d o s t
bende şiir yazmak isterdim ama yapamıyorum
içimdeki volkanı dışa atamıyorum
o gittiğinden beri beni anlatan bi şiir bulamıyorum
senin ne zaman haberin oldu da beni anlattın be NECATİ AMCA..
artık küsüm bende bu hayata ölseydide gitseydi ne olurdu bırakıp gitmekle varmış farkı ölseydi o yolculukta yetişmek için hazırlanmayı ben beklermiydim sanıyorsun be NECATİ AMCA..
Allah korusun zannetmiyorum böyle düşünüleceğini.Allah kimsenin çatısını başına yıkmasın.Tebrikler. tam puan.
alışmak mümkün mü üstadım...etkileyici bir anlatımdı...Saygılarımla...
çok harika bir çalışma...
yüreğin zorlandığı an...
selam ve saygılarımı gönderiyorum.....
Zorrrr.......
hayal etmesi bile korkunc.Allah gecinden versin necati bey.saygilar efendim
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta