İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Sensiz doğan sabahlarım güneşsiz, pencerem buz
Iraklar daha bir uçurum şimdi, yollarım susuz.
Laleler küsmüş bahçemde, boyunları bükük toprağa,
Aklım sende, fikrim zikrimde, dönmüşüm bir kuru yaprağa.
Dağların rüzgârıyla yarışan, en ulaşılmaz çiçeğimsin,
Ormanların kuytusunda saklı, o en tılsımlı nefessin.
Gözlerimin gördüğü değil, gönlümün mühürlendiği yersin
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta