İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
İlk buluşmamız Üsküdar’da bir çiçekti,
İtirazsız aldı gülü bir çingeneden
İki renk: beyaz ürkekliğin, kırmızı heyecanın,
İçimize düştü o gün sessiz bir yangın.
İki yanlış istasyon arasında kayboldum,
İstemsiz uzattığımız o metro yolculuğunda
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta