İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
İstemiyorsan şayet, gölgen bile düşmesin yanıma,
Bırak, vadesi dolsun bu kimsesiz ömrün.
Azrail bir dost gibi kapımı çaldığında,
Sanma ki titrerim, sanma ki korkarım;
Sensiz alınan her nefes ziyanken bana,
Ben o son nefese, dünden razıyım.
Senin olmadığın her yer, dipsiz bir kuyu,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta