sarmaşıklar sarmış bedenimi
kelepçe misali bağlamış ellerimi
bir sevginin birde umudun peşinde
susuz çöllerde buldum yüreğimi
garip bir huzur sarmış özümü
bugün yine sızlar gönlüm
derdim başımda kalmaz gücüm
sen düşürdün beni bu derde
dünya benim olsada küstüm
bugün yine üşür bedenim
kimse yar olmadı kırık gönlüme
üstü kalsın bu sevdanın
derdimi gömdüm kalemin mürekkebine
öcü kalsın bu sancının
kara kara düşünürsün
sen yürekleri üşütürsün
boynunu büker yürürsün
üzülme alicanım üzülme
dünya ile bir başka oldun
Vefa demeye mecbursun
Cefa bir kafeste dursun
Sefa kafese kilit olsun
Hüzünden kurtulmaya sevgiyi aramaya
Vefayı tanımaya mecbursun
Bir öylesin bir böyle hayat
Anlamıyorum sadece benim aleyhimde mi bu saat
Bu zulüm, bu acı bu, devranda mı maksat
Hiç vermedin bana mayhoş bir tat
Seni sevmek niye bu kadar zor geliyor bana
Yazmazsam uyuyamam,
Uykum gelirse bile
Başımı yastığa dayadığımda
Ruhum, aklım, derdim
Yazmamı ister benden
Saat kaç olmuş umrumda mı benim
Kedisiyle yaşar o huzur içinde
Sevgi saklıdır hep onun yüreğinde
Söylediği nice manidar sözlerinde
Acı saklıdır Yeşim ablamın
Sözleriyle yaşar o sevgi içinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!