Ali Rıza Ünal Şiirleri - Şair Ali Rıza Ünal

Naçar kaldı lisanı sözüm makamı ünvana
Düçar oldu özüm gitti kudreti gümmana
Kanmaz gönlüme, doymaz gözüme
dağları değil, bir avuç toprağı aş edemedim

Dilzar ettim lisanı niyazım lokmanı sultana

Muhtaç eyleme gayrına,geçtiğim bah aşkına,
Hicap istemem yadet,çektiğim ah aşkına,
Viran oldu arz-u arş,feryad-ı çığlığıma,
Bas buse-i mührünü.şad et.cemali mah aşkına.

Salındım baştan ayağı dürler dermeğe
Bu cüsseyi sakal ile benzerim yiğit erkeğe
Zora ne hacet, her işten kaçarım,
bir kazmaya küreğe baş edemedim

Özenir hevaya gafleti gönlüm dokuz gerdeğe

Yıldızlar gökte bir felekte, kıpırdaşır,
Aşıklar yerde bir mehenkte, fısıldaşır,
Mehtap şuledir cênâptan,o mah-ı yare,
Nerdedir sevdalar, nasıl kıpırdaşır,

O cilve-i nakşa renkten renge, sündüzler

Güfteler yazdım sevdayı halimi, beyan ile arz edem diye
Besteler yaptım bir zalime, makamı her telden tarz edem diye
Dualar ettim her gece tanrıya, seni bana farz edem diye
Bir tebessüme bin bakış kattım, şevk ile meşkini haz edem diye

Dürdün defterimi ameli sevabımla
Bir buseye kıbleyi kâbemi mihrab eyledin
Sürdün ledûnî deryaya refrefi seyranımla
Katreyi mihmanıma ihsanını ihram eyledin

Aşk mektebi

mecnûn ile bir mekteb-i’aşk içre okurduk
ben Mushâfı hatm ettim o Ve’’l_leyl’’de kaldı

Bizde gönül kalmadı küllüm yandı yar elinden
Boşa zar-ı giryan eyleme, ah ile vahı çölde aşık
Kerâmet nefse marifet,oda mürşidi kâmilde imiş

Kibir gurur kalmadı,tükendi kulluk ar ilinden
Şeref şahsiyet put olur, verde kurtul aşk elinden

Bu alemde mashar oldum,ayanı tecelline.
Nefesinle nur-u şifa doldu,naçiz bedenime.
Senki,hakkın ezeli,rahmeti nurusun alemlere.
O nurki, mahmudu alâ,ya Muhammed ya resul.

Ey..! sevgili, hicranı aşkına kalmadı mecalim, cevlana geldim
Sevdan dürrü lisan etti dilimi, halimi arz ile beyana geldim
Hallerin sır oldu bakışlarında, anlamadım bir türlü
Edep, haya üryan oldu, hicranımı şadan ile galyana geldim

Ne lokmayı aş isterim ne ziyneti dirhem, söyleyemem bir türlü