Ali Dilsiz Şiirleri - Şair Ali Dilsiz

Demişler ki “Vakit, nakittir”
Ben de derim, “doğrudur”
“Vakit, nakit yoludur”
Fakat yol Allah’ın yoludur,
Din de O’nun dinidir.
Sen de O’nun kuluysan,

Cennet, cemâl dileğin
Secde midir uğrağın?
Gitmek dilersin Hakk’a
Hazır mıdır burağın?

Yedik gaflet helvasını
Daldık günah deryasına
Ahir dünya sevdasını
Sattık dünya metasına

Uçtu ahlak, gitti iffet,

Ecel gelip ey dost cana değmeden
Canım gidip varsın Hakk huzuruna
Af dilesin Hakk’tan tövbe eylesin
Zatı cömert Mevlâ’dan irfan dilensin

Hakk varlığına delil boldur
Hakk arayana Kur’an yoldur
Gül koklamak dileyene
Hakk nezdinde Resûl güldür…

Müslim, müslime acımazsa
Gerçek mü’min olamaz
Gerçek mü’min olmayan
Nur’dan nasip alamaz…

Hakk, cemâlin sır eyledi
Kulu merak etsin diye
Kalp gözünü nur eyledi
Nura eren görsün diye…

Hakk, Kur’an’ı ip eyledi

Din-i İslâm gayesi, Hakk’ı kula tanıtmak
Türlü cennet meyvesi, Hakk kuluna tattırmak

Bir yükseliş geliyor emek cephesinden,
Sessizliğin içinden kopup gelen bir fırtına gibi
Sabır taşına dönmüş adeta, içten içe yanan
Ve artık çatlayan volkan, göğe yükselen lavlar gibi...

Öyle bir zaman geliyor ki,

Dünya fani, dünya fani
Ecel gelir vurur canı
Hakk’ı bilen salih kullar
Bulur elbet, cananını

Hakk deyip, öter bülbüller