Kıymet bilmeyene değer vermekmiş kaderim
Ederin kalmadı bende, kalan kırıntıları da sil süpür
Bağlamıyor artık ne mutlulugun ne de kederin
Sana guzum derken dönen, başkasına lal dilimi al götür...
Gülerek beni yonttun kendine, hep oldun keser
Daha istemem senden kalan toz kadar eser
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta