Akşamüstü Şiiri - Ege Kıyısı

Akşamüstü
limanda son tekneler
birer birer çözülüyordu.

Kıyıda
bütün gün güneşte kalmış sandalyeler,
sahiplerini beklemeden
gölgeye çekiliyordu.

Sokaklar boşaldı.
Bir dükkân kepengini indirdi,
ötekinin önünde
iki kasa zeytin kaldı.

Deniz
gün boyu taşıdığı sesleri
yavaşça geri aldı.

Uzakta
üç ışık yandı önce.
Sonra bir tane daha.

Kimse bakmadı.

Limanın ucunda
son teknenin ardından
küçük bir köpük kaldı;
biraz sonra
o da kayboldu.

Kıyıda bir sandalye
hâlâ denize dönüktü.

Sanki biri
az önce kalkmış,
ama nereye gittiğini
söylememişti.

Gece yaklaşırken
evlerin pencereleri çoğaldı.

Deniz karardı.

Ve kıyıda
unutulmuş o sandalye
uzaktaki birkaç ışığa bakıyordu.

Gece,
denizden biraz daha içeri
sokuluyordu.