En üşüdüğü yerde gözlerinin
Yalnızlığım oniki'yi vurur
Her pencere açılmaz ya maviliğe
Boşuna değil duyduğum ekmek kokusu
Bir hüznü ağlar gözleriyle akşam
Kadınları kalmamış bir caddede
Yorgun bir kalem kırılır avuçlarımda
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta