Akşam nefesi için seninleyim.
Neler yaptın, neler düşündün...
Ağaçlı yolları bende çok seviyorum aslında,
Uzun yürüyüşler yapmak, sakın sakın yürümek.
Ağaçtan dökülen kozalaklarla oynarken,
Bir yandan düşünmek ve bir yanda yürümek,
Keşke hiçbir kaidesi olması bu dünyanın.
Günlerce ve yıllarca sevdiklerimiz yürüyelim.
Sınırları olmasa ülkelerin ve sevgi yasaları olsa
Sevilmemek yasak olsa hepten, herkes sevilse
Sevinmemekte suç olsun öyleyse
Bazı insanlar sevindirmeyi severler aslında
Başka insanların sevinçlerinde yaşayan insanlar...
Ve o insanların bir ülkesi olsa ve koşup gitsek.
Bir savaş olacaksa dahi ilgi savaşı olsun.
Hiç bilim ve teknoloji gelişmese
Sevmeyi, sevilmeyi, sevindirmeyi öğrensek,
Yine kötülük nefes almaya devam eder miydi...
Oysa en çirkin maskesi öyle değil mi
Yani, karanlık insanlar hep iyi insan rollerinde midir
Öyleyse asıl suç, insanları kandırmak olsun.
Bu akşam ülkesinde...
Düşünmek gerek şimdi,
Öyleyse akşamları yollara masalar kuralım.
Hep birlikte oturalım, lambalarla süsleyelim.
Çay içelim, portakallı kek yiyelim.
Teknoloji olmasın gerekiyorsa
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 21:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Birde gündüz ülkesi olsun, Orada ağaçlı yollarda yürünmeli



