Bir çay bardağında demlenir günün yorgunluğu,
Penceremden dışarı sızar içimin ıssızlığı.
Geçip gider sokaktan adını bilmediğim gölgeler,
Ben hâlâ aynı masada, aynı düşü beklerim.
Dağlar arkasında güneş çoktan boynunu bükmüş,
Gönül ocağına hüzün, kor gibi sessiz çökmüş.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta