Nasıl anlatayım şimdi sana akşamı?
Bu vebal, beklemeye mecbur kalmışların boynunadır
Bu bilincini yitirmiş ama hep nefes alıp vermiş bir komalık halidir bir türlü ölmüyor
Bir zaman adıdır derler
Beni yerimden yurdumdan ve senden etmiş bir vakittir göl sularında
Uzaklaştım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta