Akran Yetimi Şiiri - Hayri Yetiş

Akran Yetimi

Çocukken koştuğumuz sokaklar,
Artık boş kaldı onlar.
Her sokakta kaçak asker izleri,
Sanki "battal ha" sesleri var.
En hızlı Seyfi koşar,
En sinsi Latif oynar.
Bir bakarsın haline,
Etrafında evlatlar, torunlar.

Anılar depreşir birden,
Anı yapanları sorar,
Heyhat! Bulamzsın ki ...ortada yoklar.
Çocukların farklı dünyası var.
İlgi çekmez bizim eski anılar.

Paydaş ararsın yad için anılarını,
Yarısı yırtık resim gibi yarımlar,
Çünkü akranların orada yoklar.

Ve anlarsın ki akran yetimisin.
Eksildik birer birer,
Anılardaki arkadaşlar.
Özlersin acı tatlı hatırlayarak.
Biraz korku, biraz hayıflanarak.
Belki biri gelir akranlarından ,
Eski anıları anarsın,
Kah gülüp kah ağlayarak.