Bir çift göz gördüm, aklımı aldı benden,
Bir bakışı yetti, ömrümü çaldı benden.
Ne taht ister gönlüm ne de dünya malı,
Bir kez görsem yeter o gül cemalini.
Öpeyim gözünü, kirpiğine yanayım,
Varsın kül olayım, aşkına kanayım.
Dünya varım feda olsun bir nazına,
Canım kurban olsun o kara gözüne.
Baharda gül açar, nergis boynunu büker,
Sevdanın ateşi düşer, yüreğimi yakar.
Servi boyun geçer aklımın önünden,
Bir ah yükselir de taşar gönlümden.
Güvendim bir zaman o güzel gözlere,
İnancım savruldu esen yellere.
Şimdi ne sitemim var ne de bir sözüm,
Yolunu gözler de ağlar iki gözüm.
Ey felek, ne istersin garip canımdan?
Bir avuç toprak al, götür yârimin yanından.
Bedenim çürüsün, adım silinsin yerden,
Bir tozum değsin yeter yârimin eteğinden.
Söyle ey gönül, o bahar gelir mi yine?
Gül yüzü düşer mi ömrümün bahçesine?
Bir kez daha görsem o gözlerin nurunu,
Bin kere vermeye razıyım ömrümün sonunu.
Kayıt Tarihi : 10.11.2026 12:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!