Saat vurgun zamana peşinden koşup gider
Hadi dursun bakalım Durmak ölümdür vak'te
Akrep ile yelkovan buluşur on iki der
Ikisi de sadiktır verdiği söze ak'te....
Dünya güneşe muhtaç ay onun gölgesinde
Karanlıkta belirir aynı yörüngesinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta