Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Her şeyi bilemiyor ki insan, öyleyse;
Neden güzelleştirmesin her şeyi, daha az bilen.
Beynimizin içinde sayısız nöron:
Sayısızın da daha fazlası olur mu olur;
Bundan daha fazla bağlantılar, hücreler arası.
Orman gibi her yer; çölleşmeler tutarsız...

Üstüne kavuşmuş bir biçimde
kafeste allı pullu, göğü izliyordu.
Silkinerek ürkekliği
demir parmaklıklara bir tos vurdu.
Kilitlenmemiş kapı dikkatsizce
oldu onun garip özgürlüğü.

Elektrikler gittiğinde kalakalıyorsun
Bir süre oraya buraya koşturuyorsun
Fark ediyorsun pilli oyuncağı çalıştırdığında

Özlüyorsun,
Hissediyorum.

Evlenmiş olduğun gibi bir törene gideceğim bu gece,
Kına yakmışlardı bir gece önce.

Ne kadar gerçek olabilir
bilemediler,
gördüler;
Has pazlama:

Pek de farklı değil;

Aşağıyla yukarı olsa olsa mukoza ve cennet de cehennem
-

Ölüm diri, insanlar çeşit çeşit
Çözülürsem eşeylenirim
Hipokrat yemini sırada, hastane koridoruna çıkarsam

Cehennem ile yer arasına sıkışmış
Bir bulut katmanıydı Pan, gökyüzünde kavuran ateşiyle.
Konuştuğunda Eros köpüğünden dalgaların yeni şekle gelmiş Afrodit’le,
Uzun yolculuğunda Siren’leri görüp örmediğini sordu:
Yıldız yıldızı tanır, çiçekler çiçekleri, arılarsa arılarla oturur sohbet eder ancak
Kendisi erkek bir dişi gördüklerinde

Yaratıcı bi taraf sunulmadı,
insanlık bu Ve tanrı geldi
tamamen kendisini açığa çıkardı.

Sonrası malum,
İçte olanlar yetmeliydi…

Döndürdü bu çarkı, bir artı bir eşit üç.
Uğurlu bir sayı, olması uğrunda.
Dünya yuvarlak değildi, domuzun boynuzlarındaydı;
ama artık, hala, şimdi anlaşıldı, düz değildir.
Yani boynuzlarda değildir.
(Yani ufukta giden gemi kaybolur.

ROMULUS FAKTÖRÜ BU;
PİYANO BAŞINDA DEHA HAREKETE GEÇER,
ANLAŞILAMAMIŞ