Ya Rab, bunca yıldızın neden güneşin, ay'ın?
Hikmetin sual edilmez belli ki varlığın,
Bunları nasıl alsın akıl, akıl dediğin,
Bir mikrop yıkar seni nerede yiğitliğin?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir ben var benden içeriyi arayınca yanaktaki ben olarak dışarı çıktım, tebrik eder, esenlikler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta