Akdağ Tepesinde Şiiri - Umut Göktekin

Akdağ tepesinde
şöhret ekmekler kaynıyor
Ve eriyen
sanki Halk teknesi görüntüsünde
Yılmayan taze gelinler erleriyle sevişirken
Güneş tepede ,ben seni gözlüyüm
Tıpkı eski tüfekler gibi
Bize haberler gelirdi sevdiğim
güz günlerinden,
kayısı sıcaklığıyla Yorulmuş emekçi kadınların terleriyle
Sanki yeniden olurdu devrim güçleri Malatyada
Emek yerdim ellerinden kocakarıların
Düşmanıydım çocuklarının, kurnazlığına...
Akdağ tepesinde
cesetler görülüyordu
her genç kadında Meçhul
Verilmeyen kimlikle,
Biz yorgun savaşlarda
iklimleri bozardık,
mühimmatı kışda kalmış yüzlerin içinde...
Sen her defasında General çiçeklerden kadınlık tohumu istiflerdin
Heybenin İstanbulunda
Köylerin sıkıcı kurallarına küfrederdik,müstehcen kuvvetlerle birlikte...
Akdağ tepesinde
bizden birileri,
sanki hamido vardı
elinde yetmişlerin kurşunları
Makamında Halk
köprüleri yıkarken
Çocuklarımız elleriyle boğuyordu,
Dedelerine üstten bakan parti memurlarını
Yarınlar saçmalara girmişcesine...
Buyrukları eleyenler
Sözde hakim edâlarıyla sehpalar kurmuşlardı
Hûlasa
esrar çınarları çocuklarımızı kirletir
Kert vururdu,akdağın nostajik içine...