Merdiven ruhlu
satırlar taşıyorum
heybemde.
Beydağı’ndaki erler,
usanmadan
kaleme tapıyorlar sabahın beş vaktinde.
Zaman kalburumda saklı;
düşündüğün mektupları
defettim, yakışmadı harp lügatine,
çürümüş kâğıda...
Seni ummak;
kan kokmuş bedenime,
meşakkatli güzelliğini demlemek...
Bilinmezlik namlusunda
orda olmak.
Merdiven ruhlu
satırlar taşıyordum
heybemde;
satırlar,
İstanbul’amadığım kadar
esmerin gülüşüne hitaben...
Kayıt Tarihi : 5.10.2026 03:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!