Ahmet Yanıt Şiirleri - Şair Ahmet Yanıt

Dilimde unutulmaz sevda bestesi,
Şarkı diye adını söylemekteyim...
Silemez gözlerini zaman silgisi,
Günbegün bakışını özlemekteyim...

Sevdanın sokağına adım atmadım,

Ölüyor insanlık gözler önünde,
Bu işe bir çare bulmamız lâzım.
Nâşeref kahrolmaz, sen yazdın diye,
Aslolan eylemdir, bilmemiz lâzım.

İlk günâhı her an işliyor Kâbil,

Bir başımayım, bak, ıssız bir çölde,
Filiz vermez oldu ömür ağacım...
Vedânın buğusu var gözlerimde,
Her yâdımda sızlar durur sol yanım...

Ahvâlim dibinde şimdi berbatın,

Zaman dururdu sanki, her gördüğümde,
Gözlerimden anlarsın diye bekledim.
Sen açan tek çiçektin hazin ömrümde,
Solarsın diye korktum, söyleyemedim.

Yeterdi sana bakmak her seher yeli,

Perîşan eyledin, sağ olsun canın;
Yakışmaz gönlüme, âh etmek sana.
Serilsin önüne, neyse muradın;
Hüzün bana kalsın, mutluluk sana...

Doğan her güneşte seni özlerim,

Böyle mi solarmış bir şehrin çehresi
Şimdi görseniz onu, tanıyamazsınız...
Ne çıngırak ne parkta şen çocuk sesi
Artık hiçbiri kalmamış, duyamazsınız...

Tarifsiz bir donukluk her anımızda

Her şeyi bırakıp da geride
Bir çift göze kanmak, sevdadandır...
Âlem üşür iken zemheride
Alev alev yanmak, sevdadandır...

Hilâl anlam bulur kaşlarında,

Takılır zaman, günün birinde,
Çözülüverir nisyan buğusu...
Bir hançer gibi düşer kalbine,
Keskin, acı bir tütün kokusu...

Bir sevdayı sen eyledin heder,

Hasret bıraktın bir yudum mutluluğa,
Ulan hayat, benimle nedir bu derdin!
Hep savurup durdun yokluktan yokluğa,
Ulan hayat, benimle nedir bu derdin!

Gün ola, diyenlere hep kulak verdim,

Aklarla doluşur şimdi saçlarım,
Keder, demem gülüm; vazgeçmem senden.
Tükensin uğrunda gençlik yıllarım;
Heder, demem gülüm; vazgeçmem senden.

Razıyım yanmaya pervâne gibi,