gel sürmesi güzel gel gel
benim nazlı bebeğim gel
uzak kaçma gel yaklaş gel
seni bir kez seveyim gel
siyah sırma ipek saçlım
aşk söyletir dert ağlatır dilimi
ayrılığın zulmü kırar belimi
gözlerim tutamaz hasret selini
çaresizlik bağlayınca yolumu
sevda serre gönül derde düşünce
yürekte yarası olur derince
can bedende nefes canda oldukça
arar tabibini takat buldukça
sevdasına susadığım hasretine yandığım
ayrılığın yıktı beni yokluğunda kaldığım
başka sevda başka aşkta teselliyi bulmadım
senden aldığım tadı ben baldan bile almadım
dinle beni dinle biraz be hey nazlı sevdiğim
seslenirdim sevdalım sevgilim aşkım diye
her gün ben sana
çıkardın sevinçle gülümseyerek cama
el sallardın hayatım canım diyerek bana
şimdi hiç ilgilenmiyorsun bakmıyorsun
ne oldu böyle sana
tutuşurduk elele bakışarak her gün göz göze
gerek kalmazdı ki söze sevgiliydik biz sevgili
koklardık gonca gülleri dinleyerek bülbülleri
bizimdi sevda yolları sevgiliydik biz sevgili
kini nefreti bilmezdik birbirimizi kırmazdık
seni seviyorum inan
senin tahmin ettiğinden de çok
hiçbir zaman sevilmezsin
benim sevdiğim kadar
buna imkan yok
ah çekiyorum derinden
yana yana ben derdinden
atamıyorum gönlümden
seni seni seni seni
aslıya leylaya benzettim seni
ben beni unuttum beni bileli
vazgeçtim kendimden kendim bulalı
varlıktaki varım varla dolalı
halden hale geçip bir hal olalı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!