Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

NERDE AŞK

Sıradan hayalimdi
Duvarların önü beyaz arkası siyah
Sarhoş eğilirken yazıldı biraz
Yarısı hayvan yarısı insan

Yarısı beyaz yarısı siyah hayatımızın
Yarısı gün yarısı gece hayatımızın
Gece düşlerle süslenmiş
Gece ay arkadaşımız
Güneş benim neyime

PEYGAMBERE YALVARIŞ

NOKTURN

Sis kapladı boydan boya ufkunu ruhumuzun
Silinmedi gitti alnımızın kara yazısı

Aşkı tene kırban etti aşinalar

NOKTÜRN

Başa dönen o yüz o sima
Nereye baksam o resim o çizim
Zarif ellerle uzayan sema
O gözler o yanaklar o dudaklar

NUR SÜTUNU 1

Ey çağ seni kim suçladı kendine baksın
Önümüzde ne günler var kim bilir
Umudun ve ekmeğin tükendiği
İşte benim haberim var

O

O bir yetim idi
Anneden öksüz varlık
Âlemlere rahmetti
Yaradılış sebebi

ÖĞRETMEN OLMAK

Öğretmen olmak zordur kardeşim
Öğretmen olmak zor
Anne-baba baş edemezken bir çocuğuna
Sen binlerce öğrenciyle baş edeceksin

Kızıl Elma 3



KIZIL ELMA

ÖLÜM

Ölüm en büyük hakikat. Her an yanı başımızda olan, bizi adım adım kovalayan, gölgemizden daha fazla bizimle olan gerçek. Doğduğumuz andan itibaren biz takip eden casus yazılım. Bizim tek kılavuzumuz, başımıza Hak tarafından dikilmiş bekçi. Tek ve en büyük gerçek. Zamanı gelince bizi alıp götürecek elçi.
Fani oluşumuzun en büyük habercisi. Bu fani oluş aslında her şeyin anahtarı. Ama biz onu çevremizden uzaklaştırmak ve unutmak için her şeyi yapmışız. Öce mezarları evlerimizden uzaklaştırmış, sonra semtlerden kovmuş, sonra da şehir dışına çıkarmışız. Ama şehir büyüye büyüye onu içine almış, biz tutup onu kaldırmış, atalarımızın kemiklerini çuvallara doldurup görülmedik, bilinmedik yerlere fırlatıp atmışız.
Yakınlarımızdan biri ölünceye kadar umursamamış, hep kendimizden öteye atmışız, bir türlü kendimize yakıştıramamışız. Yakınlarımızdan biri ölünce de önce aşırı tepki göstermiş, ağlamış, sızlamış, bağırış çığırışlara başvurup kendimizi teselli etmeye çalışmışız. Tekrar eski hayatımıza dönmüş, o hiç yokmuş gibi, gündelik rutin hayatımızı yaşamaya devam etmişiz.