Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Arkasına bakmadan gitti, şehir ona dar geldi
Bir rüzgâr esti ardından, adı gökten silindi
Kimse tutamadı elinden, sessizce düştü yollara
Bir kapı kapandı ardında, gece çöktü kollarıma

Insan
görünmez bir defter taşır;
o defter
dökülmeye bir türlü fırsat bulamayan
gözyaşlarıyla doludur.
Bazen

Çocuk,
kırmızı ışığın yanında,
yarım kalmış
bir çizgi gibi
duruyor.

Şehir barut kokuyor.

Bu şehrin sokakları çiçeklerle doluydu
Bu şehir nefes alıyordu
Bu şehirde hayat doluydu.

Gözəldir sevdiyim bir çatma qaşdır
Baxışlar nazlı amma qəlbi daşıdır .

Saralmış yarpağa bənzər həyatım ,
Budaqdan ayırıb, gözlərdə Yaşdır.

Kurşun ateşi
huzuru toprağa gömdü.

Güm… güm…
patlamaların yankısı.