Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Gözüm toprakta kalmış iz de kaldı ,
Yürek ayrıldı benden sizde kaldı .
Konak gelmiştim amma neyleyim ki
Can ayrıldı yürek Tebriz de kaldı .

O kadar zor yaşadı ki
Temperli çelik
oldu
Artık hiçbir balyoz onu yok edemeyecek

Okyanusun öte yanında,
uzak bir ülkede,
ormanların
nehirle fısıldaştığı,
dağların

Taze sürülmüş toprağın
sıcak kokusu
içini ısıtır,
yoncanın yeşil nefesi
ruhundan geçer,
nemli üçgülün serinliği

Pınarın aynasında,
durgun dalgaların üstünde,
güneşte kavrulmuş yüzü
usul usul titriyordu.

Elinde barmaq ollam,
Budaqda yarpaq ollam.
Senin adın VeTeNdir,
Yolunda torpaq ollam.

Elma ağacının
yanında,
berrak
bir pınar;
Havva’nın gözlerinin

Ve birden bir elma,
belki bir buğday tanesi,
yıktı
arzularının tavanını.

Sarı elma ağacının
yanında,

Düşüşün hüznü
kızıl akşamda

İnsan,
zamanın kıvrımlarında,
korku zindanlarından geçti;
duvarları kemikten zindanlardan,
tavanları sessiz çığlıklardan.