Dünyanın neresinde olursak olalım
Saatin ibreleri tek yönde hareket eder
Zamanın geçişi vücudumuz yıpratıyor
Zamanın
yalnızca bir beyaz kovası vardır
Ve ne kadar ustaca
Yavaş yavaş gidiyorlar
Çünkü ayakları kapalı gidiyorlar .
Ayaklarında zincir takılı
sabaha dönük
Özgür insanlar gidiyorlar.
Birdən birə bir gün
Gecə geldi
Heç bilmedim hardan bu bela
zəlzələ gəldi .
Yer titrədi titrətmə oturdu canıma
Yelda,
benim bitmeyen gecemdir.
Gölgeler
duvarda kalmış,
sessizlik
Toprak nefes aldı;
Su, köyün nehir damarlarında
Akıyor
taşları, tozlu kökleri
Yıkıyor.
Kış idi
göz kapaklarım donmuştular
rüya görüyordum
yeşil uyku
görüyordum .
Gecenin damarlarında
Karanlık akıyordu,
Bizi yalnızlığa
Çağırır.
Gecenin yüreğinde
Yıldız tohumu serptik
bir sönmez Güneş
gözlerimin karanlığında kalmış
Aşk yolunu kaybetmemem için
yolda bir ayak izi kalmış.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!