Her kim ayırmak diler ben kuluñı sen şâhdan
Göreyin merdûd olup sürülsün ol dergâhdan
Hecrüñ odından néce bir cân u dil biryân ola
Bi ’llâh insâf eyle éy dil-ber üşen Allâh’dan
Nûr-ı hüsnin ‘arz édüp her dem gelürse âfitâb
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta