Ahde Vefa Şiiri - Hikmet Erbıyık 2

Ey oğul mahfûz eyle uhdende emâneti
Sakınıp kesb eyleme nefsinle hıyâneti..
Dâim sadakatla kal ahdinde beyânına
Udûl etme sözünden nefs-i nadân rağmına.
Kadim Elest Bezmi’nde Hakk’a verilen ahit
Çıkmasın yâd’ımızdan buna melekler şâhit..

Ne yüce bir haslettir ahde vefa her bir dem
Müjdelenmiş fazilet vefa ne alî erdem..
Daim tahattur eyle Muhammed-ül Emin’i
Asr-ı Saadet’teki Cennet-âsâ zemin’i..
Dinle savt-ı vicdân’ı sakın eyleme hâmuş
Gaflete dûçar olma etme ahdin ferâmuş..

21.06.2023,

Lügatçe: Mahfuz : Koruma, korunma, Uhde: Üzerinde üstünde Kesb eylemek: kazanmak, elde etmek, Hıyanet: Hainlik, kalleşlik
Ahid-ahit: Söz , anlaşma, mutabakat, Udul: Ayrılma, terk etme, uzaklaşma
Nefs-i Nadan: İnsanı kütülüklere teşvik eden yanlışa yönlendiren nefis
Kadim: Çok eski, geçmiş zamanda
Elest Bezmi: Kur’anı Kerim’e göre Cenab-ı Hak bütün ruhları yarattığı zaman hepsine sordu: Ben sizin Rabbiniz Değilmiyim. Ruhlar cevap verdi: Bela evet sen bizim Rabbimizsin. İşte Ruhların topluca Rabbimize ahitte bulunduğu o meclise ‘Elest Bezmi’ denilir. Yâd: Hatırlama, akıl etme , düşünme Ahde vefa: Sözünde durma
Tahattur: Hatırlama, hatıra getirme Muhammed-ül Emin: İki cihan serveri yüze peygamberimiz Hz. Muhammed. Cennet-âsâ: Cennet gibi.
Savt-ı vicdân: Vicdanın sesi Hâmuş: Susma, suskunluk
Dûçar: Belli bir sıkıntıya düşmüş, belaya düşmüş
Ferâmuş: Unutma