01.01.0953 / Kahramanmaraş
Yüke verilen bir yarış atı gibi üzgünüm
Yırtılan ruhun hatıraları gelince aklıma
Kırık sanki gönlüm eskiye, güzel olana
Ölümü istemekle geçer artık her günüm
Gözlerimin önünde açıktır hep o pencere
Bir hayal denizinde dalarım nice hazlara
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim



