Yüreğime çöktü ağır ağır gecenin kokusu bedeninle
Bu sen değilsen bile nefesinin son çağrısı oldu ellerimde
Gözlerin üzerimde buzdan bir gömlek, üşütüyor bedenimi
Senin için dağıla dağıla yolda kalan bu yürek, yırtıyor benliğimi
Terk etmedi asla sevdan beni, hiçbir şeyimi, ağlıyor gibi
Sayamadım kan kırmızıya çalan gecelerimi, kanıyor gibi
Tutamadım ellerinden kalbinin çiçeğini, yanıyor gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ÇOK İÇLİ BİR TEMA İŞLEMİŞSİN ELLERİNE SAGLIK
GÜZEL ŞİİR BEN BEĞENDİM ANNATİM GÜZEL
YÜREYİNE SALIK
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta