Bir kadın tanıdım Ankara’nın sisli havasında,
Kızılay’ın ortasında bir elinde şarap,bir elinde sigarasıyla
Bir bank da oturup ağlıyordu;haykırırcasına...
Yüzünde acının izleri vardı çizgi çizgi,
Bir şarkı mırıldanıyordu titrek sesi;
“Elveda,Elveda Ey Sevgili...”
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bukadar içten bir şiiri uzun zamandır okumamıştım!
gözlerim dolarak izledim o çizdiğin portreyi...
Herşeyden güzeli yüreğinde olan sevgiyi böylesine güzel somutlaştırabilmendi. Yorum bize düşmez iyi ve ya kötü. Bu benim bana olan yorumum bu sadece...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta