Ağlarsan Ağaca Ağla Şiiri - Bekir Dalkıç

Bekir Dalkıç
127

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Ağlarsan Ağaca Ağla

Ağlarsan ağaca ağla medet yok insanlardan.
Tutunmak istersen uzan da o ağacın dallarına tutun.
Sadece ağaçlar anlar halinden bulutun.
Belki dinleyecektir birisi seni ama bil ki göstermelik.
İnsanlar çıkarcı, kindar ve korkaktır oldum olası.
Sen bilirsin ki gözyaşların dupduru, billur bir sudur.
Lakin bir hastalık bulaşır endişesiyle kaçacaktır onların hepsi.
Ağaca ağla ki aksın gözünden irinlerin, gün gelsin yesin meyvasını torunların.
İsmini yaz  yaprağına, okusun sevdiğin kız, düşsün sararan o yaprak sonbaharda bağrına toprağın.
Yada süzülsün dursun aheste rüzgarlarda, bir o yana bir bu yana, umarsız.
Dolaşsın tenhalarda senin gibi kendi halinde ve yegane.
Ama ağlarsan ağaca ağla medet yok insanlardan.
Medet bekleme.

Bekir Dalkıç
Kayıt Tarihi : 8.11.2019 11:36:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!