İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Evet hocam babanın ağlaması hiçbir şeye benzemez.Öyle eririr ki yüreği şahit olanları da eritir.Cama üflemeyle şekil veren ustaların gözyaşı karşısında eriyen ateşin çeşmi büllbüle dönüşmesi gibi yakar hele ki evlat acısı babanın yüreğini.Büker o elif dillerini vav eder .Sonra susar baba içine akıtır ömrünce gözpınarlarını. Hiç kabuk bağlamaz yarası babanın...Çok etkiledi beni çalışmanız..dilerim hiç ağlamayın hiç ağlamasın babalarımız...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta