Emrine amadeyim hayat.
Bak bir O'nun kulu olamadım anne!
Gökten beri gör beni...
Ağlamak olmayan o yerde.
Dök inci gözyaşlarını...
Doğduğum gün ki gibi kalamadım anne!
Öyle saf, öyle duru...
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Saf ve duru kalmak hepimizin dileği ama hayat kötülüğün ağlarını herzaman kuruyor. İstesek de istemesek de bir şekilde günaha giriyoruz. Güzel bir şiirdi. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta