Emrine amadeyim hayat.
Bak bir O'nun kulu olamadım anne!
Gökten beri gör beni...
Ağlamak olmayan o yerde.
Dök inci gözyaşlarını...
Doğduğum gün ki gibi kalamadım anne!
Öyle saf, öyle duru...
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Saf ve duru kalmak hepimizin dileği ama hayat kötülüğün ağlarını herzaman kuruyor. İstesek de istemesek de bir şekilde günaha giriyoruz. Güzel bir şiirdi. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta