Ağaç ve Orman. Şiiri - Nisari Özdoğan

Nisari Özdoğan
218

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ağaç ve Orman.

Tabiatın neşesi, sen dünyanın nurusun,
Sana zalimce kalkıp vuran eller kurusun.
Vatan aşkıyla çarpan kalpler sana kıyamaz,
Baltalı canavarlardan Rabb'ım seni korusun.

Kuruyan dünyamızın sensiz gelmez neşesi.
Mis kokulu çamlarla zümrüt gibi meşesi
Gönüller ferahlatır, huzur verir gözlere,
Döşensin yaprağınla yurdumun her köşesi.

Sen olmasan buz gibi soğuk sular içilmez.
Sen olmasan tarladan altın başak biçilmez.
Sensiz tütmez ocaklar,sensiz yapılmaz mesken.
Okyanuslar aşılmaz, sensiz umman geçilmez.

Cennete çevirirsin kupkuru bir ovayı.
Arzın fatihi kuşlar sana yapar yuvayı.
Keseriz biçeriz de, bu zalim insanlardan,
Esirgemezsin yine türlü türlü meyvayı.

Ayakkabımda çivi, ceketimde düğmesin.
Servetimizsin sana hain eller değmesin.
Gölge yapan bulutlar geçmesin üzerinden,
Esmesin deli rüzgar, dallarını eğmesin.

YURTTAŞ,
Ağaç dik hemde koru, o milli servetimiz.
Ölsek yine onunla süslenir makberimiz.
^Kıyamet kopuyorken elinde fidan varsa,
Dikeceksin toprağa^ diyor Peygamberimiz...

Nisari Özdoğan
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • edebiyatxx
    edebiyatxx

    çok güzel yazmışsınız.elinize beyninize sağlık

TÜM YORUMLAR (1)