Ağaç Şiiri - Muhammet Ali Şenel

Rüyalarıma mumlar yaktılar
Görür oldum alışılmışı
Farkında olmam sanmıştım ama
Nefes alıp veriyorum hâlâ

Yürüdüğüm yollardan değil
Yeni yollardan gidiyorum artık
Yürünen yolların farkını
Gözlerimi kapamadan anladım

Yeni insanlar tanıdım
Suretleri suretlerinin içindeydi
Parlak bir metal
Bütün şahsı değiştirirdi

Türlü yemek yedim
Yıllanmış bağlardan şaraplar içtim
Doymanın ne olduğunu
Susamak kadar anlamadım

Günleri koyunlarla saydım
Mevsimleri de çobanlarla
Saymanın anlamı olmadığı yerde
Ruhum da toprak kokusuna doydu

Sonunda ulu bir ağaç buldum
Dallarının altı serin mi serin
Yanında üç kıtayı dolaşan bir nehir
Oturdum gölgesine, bir daha kalkmamak üzere