Tozlanıyor kirpiklerim,
Keskinleşiyor yüzüm çizgileri,
Işınlarına bakmamaya çalışıyorum güneşin,
Son bir gülümseyiş denemesi..
Aynalarla küskünüm,
Boğazımda düş kırıklığının ekşi tadı,
Nerede bunlar diye düşündüm acı acı,
Dalga dalga artan öfkemden sarsıldım,
Kamufle etti beni yalnızlığım..
Şikayet dolu bir ses hırçın,
Umuda aşılı hayatım,
Duayla örtülü hayatım,
Kötüyü en yakınım çağırdı,
İyilikler toprak altında kaldı..
Nerede kördüğüm laf güzarlık,
Hafif serin bir esinti,
Dinliyorum sessizliği,
Kendimi sessizliğe hapsettim,
Muhakeme yetilerimi yitirdim..
Acıyla hıçkırarak yere yığıldım,
Yüzüme güldü umut ettiklerim,
Ah kulak ardıma fısıldadı..!
Duymasaydım, aman fena idi,
Gerçek beni yaktı..!
Ne memem şu çile,
olabilirlerle avuttuk kendimizi,
hep inandık, aldandık,
saf yerine koydular bizi,
bizi hep kandırdılar..
ya şu olacaksın,
Iki çift söz,
Înandıran ifadeler,
Kullanılan yufka yürekler,
Zehirli kelam, zalimlikler..
Acımadan vurdular, incitmeden,
ne yapmalı insan,
yargılanıyor her hareketinden,
suçluluk kene gibi,
bırakmıyor peşimizi,
geriye yine bir iz,
silemiyor ki insan, alnından o lekeyi,
Gençliğe baktıkça umudum tükeniyor,
Umudum çölde bâhâya hasret kalıyor,
Kendimi gördükçe küçüldüm,
Vakit yaşlandıkça gençlik çürüyor..
Toz misâli zihnimde toplananlar,
Yazı boş kağıt kirli,
Israf edildi beyni,
Uçkurdan düşmedi bir an fikri,
Galibi sandı günahının kendini..
Meydanın dilenci serserisi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!