Umuda aşılı hayatım,
Duayla örtülü hayatım,
Kötüyü en yakınım çağırdı,
İyilikler toprak altında kaldı..
Nerede kördüğüm laf güzarlık,
Hafif serin bir esinti,
Dinliyorum sessizliği,
Kendimi sessizliğe hapsettim,
Muhakeme yetilerimi yitirdim..
Acıyla hıçkırarak yere yığıldım,
Yüzüme güldü umut ettiklerim,
Ah kulak ardıma fısıldadı..!
Duymasaydım, aman fena idi,
Gerçek beni yaktı..!
Ne memem şu çile,
olabilirlerle avuttuk kendimizi,
hep inandık, aldandık,
saf yerine koydular bizi,
bizi hep kandırdılar..
ya şu olacaksın,
Iki çift söz,
Înandıran ifadeler,
Kullanılan yufka yürekler,
Zehirli kelam, zalimlikler..
Acımadan vurdular, incitmeden,
ne yapmalı insan,
yargılanıyor her hareketinden,
suçluluk kene gibi,
bırakmıyor peşimizi,
geriye yine bir iz,
silemiyor ki insan, alnından o lekeyi,
Gençliğe baktıkça umudum tükeniyor,
Umudum çölde bâhâya hasret kalıyor,
Kendimi gördükçe küçüldüm,
Vakit yaşlandıkça gençlik çürüyor..
Toz misâli zihnimde toplananlar,
Yazı boş kağıt kirli,
Israf edildi beyni,
Uçkurdan düşmedi bir an fikri,
Galibi sandı günahının kendini..
Meydanın dilenci serserisi,
His denizinden kulaç attım,
Yapabileceklerim kuşkulu,
Zaman hızla akıp gitti,
Farkedilmez kusurlarım umarım..
Öfkeyle parlıyordum,
kasvetime sığamıyorum taştım,
hadi hırçınım bildiklerimle,
kırdım intihar eden insanları,
üzerimde hepsinin hakkı vardı..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!