Her yer karanlıkken herşeyi, gördüm ben.
Bana karanlık vad ettigini düşünmemi istiyorsun.
Herkes karanlığın perde olduğunu düşünüyorken
Asıl perdenin ışık olduğunu düşünenim ben.
Dumanlı bir aydınlıkta karanlığı seçerim.
En derinlerdedir bizi aydınlatacak ışık
Ve en derinler hep karanlıktır.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta