25 Nisan 2006 - Konya/Ereğli
Bir katili ansam, parıltıdan yoksun
Mum ışığının altında şükürlere sarılsam
Bilmem belki döner eski serinlik
Aptal ıslatanla sanki dolar benim derinlik
Gelip geçsin ne yazar, ben bilmem ki gerçeklik!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta