Ben güzellik taşırım heybemde
Bilen bilir gönlümden geçenleri
Yoktur düşmanım benim
Cila çekerim, geceden geceye
Yüzüne düşen kirpiklerinin gölgesi, sıfatına başka bir anlam katıyordu. Eğer güzelliğin somut bir tarifi olsaydı"işte güzelliğin tarifi bu" denilebilirdi . Ancak zamanın bölünmüş anlarında mahzun kalan o güzellikten başka bir zamana doğru herhangi bir eser kalmadığını görmekte mümkündü.
Geçmekte olan her günün, insanların bünyesinde oluşturduğu kişilere bakış açısının bazı zamanlarda
Var olduğu düşünülen bu güzelliği birden ortadan kaldırdığını görmek hiçte şaşırtıcı değildi.
Ey üstümden geçen
Koca boran kış,
Ey yüreğimin ince sızısı.
Yine ağlamsı bulutların,
Nar çiçekleri açmış bahçemizde
Haberin var mı?
Yeşil yeşil erik ağaçları,
Yeşil yeşil elmalar.
Kıyısından hayatın,
Tutuvermiştik.
Haberi yoktu onun
Haberi yoktu.
Bütün geceleri siyaha boyadım sen yoksun diye.O günden sonra
Güneşle eyvallahı kestim.Sevinçleri doldurdum bir torbaya, gelirsin ümidi ile başka baharlara sakladım.
Dokunduğun her yerde anıların,baktığın pencerelerde düşüncelerin hala taze.
Bütün güzelliklere sinmiş kokuların,Terketmiş
İçime his düştü şöyle derinden
Sahi bu evrenin neresiyim ben
Bahara müjdeci bir cemre miyim
Şu an ki benmiyim dün kü benmiyim?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!