Siz benim annem, babamsınız anlaşılan. Bakın şimdiden söyleyeyim, ben daha doğmadan. Benim her şeyimi siz yapmayın, fırsat tanıyın bana ara sıra, unutmayın. Olur, olmaz şımartmayın beni, Sakın ha mutlu etmek için kendinizi, benimle oynamayın.
Ayırmayın kız, erkek diye çocukları. Lütfen cinsiyetçi olmayın. Küfretmeyi öğretmeyin bana mesela. Özendirmeyin beni gülerek, bana karşı maskara olmayın.
Yalan söylemeyin bana, her şey ulu orta olsun, utanmayın. Başkası demesin bana sizin demediğinizi, sakın beni korkutmayın. Bana konuşun göremem biliyorsunuz, ben yeni bebek, doğmayım. Duyarım sizi, sizler yanımda mutlu olun. Ben küçük adamım, ne derseniz ben onu yaparım.
Karar verin ben doğmadan, sakın ha bana vurmayın. Örnek olun bana, lütfen gereksiz laf anlatmayın.
Onu hergün aynı parkta görüyordum.Elinde süpürgesi,o parkı öyle bir temizliyordu ki,hayran kalırsın.Kılık kıyafetine baksan çok düzgün ve çok çalışkandı. Temizlik işcisi desem, kesinlikle değildi.Çünkü,Sırtında belediye temizlik işçisi kıyafeti yoktu.
Hergün onu takip ediyor,merakımı yenmek için fırsat kolluyordum.
Nihayet bir sabah yanına yaklaşmak için ona doğru yürüdüm.Ona Teşekkür etmek istiyordum.Adam süpürgesini alıp,benden kaçmaya başladı.Bu adam kimdi?Neden temizlik yapıyordu?Neden benden kaçıyordu?
Merakım daha da debreşti.Durumu gören bir esnaf yanıma yaklaştı.
Tomurcuk zamanıydı baharın. Güzel de güneş vardı. Neşe katıyordu bahar, güzel kılıyordu hayatı. Konmuştu dişi serçe dala, ezbere şakıyor, sevinçten çığlık atıyordu.
Yazacağım herşeyi unutmak istiyorum. Yaşanmamış saymak istiyorum bütün yaşananları. Beynim zonkluyor, inanmak istemiyorum hiçbir şeye, ama bu gerçek.
Uykuyu karanlık dehlizlere attım, Gözlerimin suçu yok ama yüreğime yüklüyorum bütün acılarımı.
Belki bir bahar gelir uyanır bütün canlılar belki kurumuş bitkiler çiçek açar.Ama nafile bu gece
Sana uyku yok gözüm, sana rahat yok kalbim, kusura bakmayın.
Bir kaç gündür Ankarada,bir nevi tatildeyim.Burasi benim eski mekanım.Üniversite yıllarımın, hayallerimin başkentidir Ankara.Bir yandan geziyorum,bir yandan da gözlemleyip yazıyorum.
Öncelikle Üniversite yıllarının özlemini gideriyorum.Caddeler insan kaynıyor, Birleşmiş milletler sanki burası.Sanki biz kendi başkentimizde yabancıyız.Esnaf tabelaları aynı
Farklı milletler gibi çeşitli dillerde yazılmış ve
Bizler anlamaya çalışıyoruz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!