Gökyüzlü kadın,
Bilge başın göğe ermiş
Paylaşım alanı yüreğin
Yok demeyi bilmeyen
Çok sevilensin…
Boyu boyum kadar,
Yalnızlığımın
Terkedilmiş bir insan
Görüntüsü veriyorum.
Hazır değil göç’e dudaklarım
Biliyorsunuz,
Güneş yansıması hayat,
Ayna'ya vuruşu şavkımızın.
İzinsiz gel-gitlerin,
Gölgelerin şehri dünya...
Son retinası gözlerimizin.
Gözümde yılların far’ı kayboldu
Hayata yön veren senin sevdanmış
Titremez yüreğim artık yoruldu
Yıllarca bu gönül hep sana yanmış.
Bayrağım kale’nin burcunda soldu
Her ümid'in arkasında sen varsın,
Hiç kimse kötü değil sana karşı.
Güllük gülüstanlık dünya...
Gülümseyen yüzlerde hep sen varsın.
Sanırdım hayatı bal ile kaymak
Sanırdım en güzel şeydi yaşamak
İçimden gelmezdi geriye bakmak
Şimdi ilerden geriye kaldım.
Baba oldum çocuklarım değişti
Seni çok ayrı tanıdım bu zamaneden,
Tertemiz sevgi dolu bir kızdın sen.
Zamana mı yanlış geldin,
Örnekmi gönderdiler.
Yoksa bu evrene yanlışlıklamı düştün sen.
Kar yağmış kozan dağına
Karaca oğlan diyarına
Kurbanım ben Allah'ına
Var olandan verdin şükür
Gelin misin bire dağlar
Beyazlara bürünmüş sün
Yarından tezi yok
Daha diri tüketeceğim düşlerimi…
Bölmedim diye kızacak dostlarım
Gülüşlerimi…
Varsın kızsınlar
Unutmadım diye seni.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!