Adın Üç Hâli Şiiri - Es Ra

Adımı kalemin kamışına yazsınlar...

Yemyeşil bir rüyadan uyandırıp gövdemi
Yıllar süren sükûtun koynunda kurutsunlar.

Ben,
“Yedi boğumlu zindanında çürüyen...”

Bağrımı
Bir çeliğin hükmüyle
Oysunlar!
Aksın,
Yağmur gibi simsiyah gözyaşları.
Acımı bandırsınlar.
Mim düşsün,
Dokunduğu her sathın sîmasına.
Bembeyaz bir sahrada
Okusunlar adımı.

Adımı...
Bir kalemin kamışında
Unutsunlar!

Adımı bir kuşun yuvasına yazsınlar...

İncecik dallardan diktiğim tüneğimi
Gökyüzüne en yakın uçuruma kursunlar.

Ben,
“Annesinin unuttuğu bir kabuk...”

Karanlığın sabaha çatladığı vakitte
Kanatlarımı doğmamış yavrulara taksınlar.
Göğün yedisine birden
Ulaşsın haykırışım.
Adımı harf harf rüzgâra uçursunlar.

Adımı...
Arduvaz bir semada
Vursunlar...

Adımı bir bebeğin kundağına yazsınlar...

İpekten ipliklerle ördüğüm kefenimi
Masivanın en ücra köşesine atsınlar.

Ben,
“Bir damla su: nutfe ve alaka...”

Sırrımı merhametin ak sütüne katsınlar.
Taşsın pınarı masumiyetin.
Yaramı Rahman'ın adıyla dağlasınlar.
Ezan ile selâ arası üç kez
Kulağıma okusunlar adımı.

Adımı...
Bir bebeğin kundağında
Yeniden
Doğursunlar...