Adın Bahar dı…
Yeşile çalardı gözlerin...
Baktıkça içimde yepyeni, upuzun bir bahar uyanırdı.
Sen sokağın başından narince göründüğün an,
Şehrin tüm gürültüsü susar, zaman o çocuksu günlerde dururdu.
Bilmezdin elbet seni ne kadar derinden, nasıl gizliden sevdiğimi;
Adın her fısıldandığında, göğsümün sol yanında koca bir nehir coşardı.
Bir bayram neşesiydi sabahları o durakta bekleyişin,
Serseri bir rüzgar saçlarını dağıtır, kokunu gelip bana savururdu.
Okula gidişin geçici bir ayrılık, her dönüşün yeniden doğuştu;
Senin bastığın o kaldırımlar, attığın her adım içimde filizlenen bir umut olurdu.
Gözlerim gözlerinden kaçardı ya hani, yakalanırım diye ödüm kopardı;
O tatlı telaşın ortasında, sanki karanlık dünyama geleceğin ilk ışıkları doğardı.
Aradan seneler geçti, yollar ayrıldı, mevsimler değişti belki,
O eski mahalle, gençliğimizi bıraktığımız o dilsiz durak çok geride kaldı.
Saçlarımıza saklanmış beyaz tellere inat, kalbimiz hala o ilk günkü gibi acemi;
Zaman neyi götürürse götürsün, senden kalan o büyülü izi hiçbir fırtına sökemedi.
Çünkü sevmek, bir insanı mesafelere rağmen eksilmeden içinde
büyütebilmekti.
Şimdi ne zaman pencereme taze bir nisan yağmuru başlasa,
Toprak kokusuyla birlikte, gökyüzü bana o masum günleri yeniden getirir.
Bilirim ki yeryüzünde umut bitmez, seven kalpler elbet bir gün bir yerde birleşir;
Hala ilk günkü sıcaklığıyla içimde saklıdır o yarım kalan, o en güzel hikaye...
Gözlerimi kapatıyorum ve sesini duyuyorum uzaklardan;
Hiç unutmadım, unutamadım...
Yeşile çalardı gözlerin, adın Bahar'dı.
Galip Deniz Tatar
17.10.2026
21:15
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 00:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bir Bahar ŞiiRi...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!