Cahil Şiiri - Şair Adam Deniz

CahiL

Haddini bilmez eder kelimeyi ziyan,
Anlamaz ki sükuttur en büyük beyan.
Cahilin dilinde bir yüktür her kelam,
Ne bir edep barındırır, ne bir selam.

Gönül süzgecinden geçmeyen sözler,
Sadece konuşur, gerçeği gizler.
İnciyi çamura fırlatır gibi,
Harcar cehaletle o güzel dili.
Bilmez ki her harfin bir vebali var,

Söz var ki insanı dünyadan yutar.
Arif olan tartar, öylece söyler,
Özünü incitmez, gönüller eyler.
Akıl kalesinden firar edince,
Söz döner vurur sahibini gizlice.

Kof bir gürültüyle yürüyen kervan,
Yarıda kalacaktır elbet bir gece.
Cehalet kürsüsünden ahkam kesenler,
Bilmez ki kalpleri deler geçenler.

Kendi kuyusunu kazar diliyle,
Lafı zehir edip kendisi içenler.
Bırak konuşsun o, dökülsün taşı,
Sözü ziyan edenin ağrır mış başı.

Denizim Sen kelamı sakla, kadrini bilenle,
Yürüme menzili haddi aşanla.
Cahil kelamıyla kendini hüsrana bağlar,
Arif sükut eder, arkasından dünya ağlar.

Galip Deniz Tatar
13.10.2026
00:20