Adil Oğuz Şiirleri - Şair Adil Oğuz

Hele bakın şu Millete
Kul olduk ele aleme
Nasıl düştük bu hallere
Neler oldu bize kardeş

Bu dünyaya biz yön verdik

Yana yana kora döndü bağrımız
Dökmüş gazelini gönül bağımız
Geçti zamanımız genclik çağımız
Kuru candan başka neyimiz kaldı

Şu gönlümü ateş sardı bürüdü

Sabahtan kalkıp ta yola düşeriz Bir lokma ekmeği bulursak yeriz
Yağmur çamur demez işe gideriz
Bizimki bir kuru ekmek kavgası

Benzin mazot döviz zirveye çıktı
Milletim zamlardan zulimden bıktı

Fakirin yoksulun hakkını yediniz
Gaz buldum diyerek müjde verdiniz
Yirmi dört yıl oldu kanımı em diniz
Defolun gidin de halk nefes alsın

Bu devletin bütün malın sattınız

İçim içime sığmıyor
Ağıstosta kar yağıyor
Hasretin beni yakıyor
Nerede sin nazlı yarim

Gönül bağımın gülleri

Ne zaman efkarlansam
Bir hüzün çöker
Bir ateş basar içime
Yakar alev alev sinemi
Ayaz gecelerimde
Hasretin öldürür beni

Ben senin uğruna ömrümü verdim
Mecnun gibi diyar diyar gezerdim
Yaradan şahidim seni çok sevdim
Uğruna yandığım öldürdün beni

Derdimi kimseye anlatamadım

Gönül düştü bir sevdaya
Gelmedim zevke sefaya
Senin o gözlerin varya
Öldürür insanı gülüm

Hasretinle yana yana

Düşümde gördüm yüzünü
Kalem kaş çakır gözünü
Unutmuş nazlım sözünü
Kahrımdan ölesim gelir

Selvi boylum sırma saçlım

Çok esti başımdan sevda yelleri
Yaz gelince açar aşkın gülleri
Sensiz çekilmiyor gurbet elleri
Ölmeden sılaya ah dönebilsem

Derelerde sular sel gibi çağlar