Adil Oğuz Şiirleri - Şair Adil Oğuz

Yoksulluk belimi büküyor benim
Kırıldı kanadım tutmuyor elim
Ne umudum kaldı ne geleceğim
Umut sende çare sende Ümit bey

İşci köylü halkın hepsi ağlıyor

Baharı gördük baharı
Yüklendik bin bir kahrı
Unuttuk haram günahı
Çere sizce yaşıyoruz

Elim ayağım kasıldı

Kanun yasa bilmeyenler
Çoluk çocuk katledenler
Satılmış hain katiller
Biz vatanı böldürmeyiz

Kimler nederse desinler

On yedi Ağıstos örnek olmadı
Deprem için özel vergi toplandı
Verilen sözler hiç yerin bulmadı
Perişan yaşıyor bölgede halkım

Millet milyarlarca bağış toplandı

Nasıl anlatayım derdimi sana
Devlet düzenini yıkan yıkana
Nice Şehit verdik vatan uğruna
Bölmeyin vatanı yazıktır beyler

Avrupaya gireceğiz dediler

Yıllar oldu göremedim yüzünü
Unuttum kaşını çakır gözünü
Yaka yaka kül eyledim özümü
Bitsin bu çileler bu zulüm yeter

Yaktın yüreğimi çıktın karşıma

Yokluk sefaletle boğuşan millet
Omuzlarında yük sırtında zillet
Derdimiz yiyecek bir kuru ekmek
Yaşamak hakkımız bizde İnsanız

Tarım hayvancılık yok olup gitti

Ne kara yazılmış alın yazımız
Felek sillesini yemiş yüzümüz Yollarına bakar oldu gözümüz
Bize mesken oldu el kapıları

Kader bizi attı çölden çöllere
Muhtaç etti diyar gurbet ellere

Liderim zindanda biz yollardayız
Canımız fedadır sana hocamız
Vatan millet Sakaryadır davamız
Bizi öldürmeden susturamazlar

Gitmekle bitmiyor Silivri yolu

Çekecek çilemiz varımış bizim
Ne umudum kaldı ne hayallerim
Ayrılık kapıya dayandı bizim
Bitti artık gülüm daha ne kaldı

Yana yana geçti çileli ömrüm